ကြ်န္ေတာ္ႏွင္ ့ ပေယာဂဆရာ
ညေနပိုင္း ေနကေလးသာေနေတာ ့လည္း ကြ်န္ေတာ္အျပင္ကုိ ထြက္ခဲ ့တယ္ ။ အိမ္ကထြက္လာတုန္းက စိတ္ကူးထဲမွာ သူငယ္ခ်င္း
တစ္ေယာက္ ေယာက္ဆီကုိ သြားမယ္။ ျပီးရင္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္မယ္ , ညေန ေျခာက္နာရီခြဲေလာက္ဆို အိမ္ျပန္မယ္။ အစ တုန္းက
ဒီလို ရည္၇ြယ္ခဲ ့ေပမယ္ ့ လမ္းမွာ ေနလင္းေအာင္ႏွင္ ့ေတြ ့ျပီး သီရီမဂၤလာေစ်းကုိ အေဖာ္လိုက္ခဲ ့ရတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္ ဘူတာရံုလမ္းမွ ေန ျပီး 102 စီး ကာသြားရာတြင္ ေနလင္းေအာင္က ကြ်န္ေတာ္ ့ကုိ
( ဒီမွာ ကုိရဲ သရဲတေစၦ ေတြကို မင္းယံုလား ) လို ့ အစပ္အဆက္ မရွိေသာ ေမးခြန္းကုိ လာေမး၏ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း ( မယံုဘူးရယ္လို ့ေတာ ့
မဟုတ္ပါဘူး မၾကံဳ ဘူးေသးေတာ ့ငါလည္းမသိဘူး ကြ ) လို ့ျပန္ေျပာလိုက္ရာ သူက (မယံုဘူးဆိုရင္ ငါျပတဲ ့သူကုိ မင္းေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ သူ ့မ်က္
လံုးထဲမွာ မင္းအရိပ္က ေဇာ္ထိုးျဖစ္ေနလိမ္ ့မယ္ ) လို ့ ထူးထူးဆန္းဆန္းစကားကုိ ေျပာရာ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း
( မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးကြာ အရိပ္က ေဇာက္ထိုးေပၚရဦးမယ္ ) သူက
( မင္းမယံုရင္ ငါေစ်းေရာက္လို ့ျပရင္ ၾကည့္ေပါ ့ကြာ ) လို ့ သူက ေျပာရင္း ကြ်န္ေတာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ စကားစျပတ္သြားတယ္
ကြ်န္ေတာ္လည္း ကြ်န္ေတာ္ ့အေတြးနဲ ့ကြ်န္ေတာ္လိုက္ပါလာခဲ ့တယ္, ဒါနဲ ့ပဲ ေစ်းေရာက္ေတာ ့ကားေပၚကကြ်န္ေတာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္ဆင္း, ေစ်း
ရံုထဲမွာ ၀ယ္စရာရွိတာ ၀ယ္ျပီး ျပန္ခါမယ္လုပ္မွ သူက ကြ်န္ေတာ္ ့ကုိ
( ေဟ ့ေကာင္ ....လာလိုက္ခဲ ့မင္းကုိျပမယ္ ) လို ့ဆိုျပီး အမဲသားေရာင္းတဲ ့ဆိုင္ကုိ ေခၚသြားတယ္ ျပီးေတာ ့အမဲ သားဆိုင္ရဲ ့မလွမ္းမကမ္းကေနျပီး
သူက ကြ်န္ေတာ္ ့ကုိ ( ကုိမိုး မင္းအမဲသားေရာင္းတဲ ့ဆိုင္ရွင္အေဒါၾကီးရဲ ့မ်က္လံုးကုိေသေသခ်ာခ်ာၾကည္ ့ၾကည့္ သူ ့မ်က္လံုးထဲမွာ လူအရိပ္ေတြ
ေဇာက္ထိုးေပၚေနလိမ္ ့မယ္ ) လို ့ကြ်န္ေတာ ့္အားတီးတိုးေျပာ၏ ကြ်န္ေတာ္လည္း သူေျပာတာကုိ မၾကည့္ပဲ စိတ္ထဲမွာ( ဒီေကာင္ေတာ ့ ေတာ္ေတာ္
ရူးသြားျပီလား မသိဘူး) လို ့ေတြးလိုက္ေသးတယ္ ။ ျပီးမွ သူျပတာကုိ ၾကည့့္မိသည္
( ဟာ ေဟ ့ေကာင္ ဘယ္လိုလို ့ျမင္ရမွာလဲ ဒီေလာက္အေ၀းၾကီးကုိ ) လို ့သူ ့အားေျပာရာ...သူက
( ေအး ဟုတ္သားပဲ ဒါျဖင္ ့ဒီလိုလုပ္ကြာ ငါမွာ ငါးရာ ပိုေသးတယ္ မင္း သူ ့ဆိုင္က အမဲ သားသြား၀ယ္
( ရင္း ၾကည့္ခဲ ့ ...........) လို ့ေျပာျပီးကြ်န္ေတာ္ ့အား ပိုက္ဆံ ငါးရာထုတ္ေပး၏ ကြ်န္ေတာ္လည္း သူေပးတဲ ့ပိုက္ဆံ
ကုိ လက္ထဲမွာဆုပ္ကုိင္ရင္း အမဲသား သြား၀ယ္ရေလသည္။ ဆိုင္ေရွ ့ေ၇ာက္ေတာ ့ ဆိုင္ရွင္ အေဒၚ ၾကီးကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္မိတယ္။
အသားညိဳညိဳ ၀၀ ဖိုင္ဖိုင္ၾကီး လက္မွာလည္း လက္ေကာက္ေတြ ေလးငါးကြင္း , လည္ပင္းက ဆြဲၾကိဳးလံုးၾကီၤးကလည္း လက္ညိဳးလံုးအရြယ္ေလာက္ရွိိတယ္
အဲဒါနဲ ံကြ်န္ေတာ္လည္း...............( အန္တီ အမဲ သား တစ္ဆယ္ သားဘယ္ေလာက္လဲ လို ့ေမးလိုက္တယ္ ) သူကလည္း ကြ်န္ေတာ္ ့ကုိၾကည့္ျပီး
( တစ္ဆယ္သားကို ေလးရာငါးဆယ္ သားေရ .......... ) လို ့သူကလည္း ျပန္ေျပာ၏ ဒါနဲ ့ကြ်န္ေတာ္လည္း အမဲ သား တစ္ဆယ္သားလို ့ ေျပာျပီး ၀ယ္တယ္
သူက အမဲသားကုိ ခုတ္ထစ္ ျပီး ခ်ိန္ခြင္မွာခ်ိန္ ျပီးေတာ ့ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ထဲထည္ ့ျပီးေတာ ့ ကြ်န္ေတာ ့္ကုိေပး , ကြ်န္ေတာ္လည္း လက္ထဲကကိုင္ထားတဲ ့
ငါးရာတန္ေလးကုိ သူ ့ကုိလွမ္းေပးရင္း သူ ့မ်က္လံုးအိမ္ကုိ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္လိုက္မိတယ္။
( ဟာ.......ဟုတ္တယ္ေဟ ့ ) သူ ့မ်က္လံုးအိမ္ထဲက ပံုရိပ္ေတြက တကယ္ ့ကုိ ေဇာက္ထိုးၾကီး ကြ်န္ေတာ္လည္း အံ ့ၾသသြားျပီး သူေပးတဲ ့အမဲ သားထုပ္
ေလးနဲ ့ျပန္ အိမ္းေငြ ငါးဆယ္တန္ေလးကုိ ယူျပီး သူငယ္ခ်င္းေနလင္းေအာင္ဆီျပန္လာ ။ ေနလင္းေအာင္ကေတာ ့ ကြ်န္ေတာ္ ့ကုိၾကည္ ့ျပီး
( ေဟ ့ေကာင္ ေတြ ့ခဲ ့လား ) လို ့ေမးတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္လည္း အံ ့ၾသစြာျဖင္ ့ ( ေအးကြာ .....ေတြ ့ခဲ ့တယ္ ေတာ္ေတာ္ထူးဆန္းတာပဲ ငါ ့ပံု၇ိပ္ကလည္း
ေဇာ္ထိုးၾကီးကြ ) လို ့ျပန္လည္းေျပာေရာ.......သူက ( မင္းအခ ု ယံုျပီ မွတိ္လား ငါေျပာသားပဲ အဲဒီအန္တီၾကီးက စုန္းေတြ ကေ၀ေတြတတ္ပါတယ္လို ့ )
ကြ်န္ေတာ္ကလည္း............. ( ငါေတာ ့ကြာ အခုမွသာ ၾကံဳဘူးတာ တစ္ခါမွ ဒီလို အျဖစ္မ်ိဳးျမင္ဘူး ၾကံဳဘူးတာ မဟုတ္ဘူးကြ ) လို ့ေျပာရင္း